Machtsstrijd in Iraaks Koerdistan gestaakt terwijl gebroeders Talabani de overhand hebben

Lahur Talabani, de afgezette co-voorzitter van de Patriottische Unie van Koerdistan (PUK), heeft aangegeven dat hij niet terug zal vechten, en zegt dat de opvolging voor het leiderschap van de op een na grootste partij van Iraaks Koerdistan “niet de moeite waard is om bloed te vergieten”. Hij sprak gisteren een evenement toe dat gisteren werd gehouden in de administratieve hoofdstad van de PUK, Sulaimaniyah, waar families van Peshmerga-strijders die in de oorlog zijn gesneuveld, aanwezig waren.

Talabani, werd de afgelopen weken effectief van zijn macht ontdaan ten gunste van zijn neef Bafel Talabani, zijn bondgenoten die de leiding hadden over de inlichtingen- en terrorismebestrijdingseenheden werden van hun posten verwijderd, zijn mediakanalen werden gesloten en bedrijven werden in beslag genomen. De acties zijn beschreven als een bloedeloze staatsgreep en zouden zijn gesteund door de belangrijkste rivaal van de PUK, de Koerdische Democratische Partij (KDP), de dominante macht in de Iraakse regio Koerdistan.

De aura van de nederlaag was voelbaar toen Lahur Talabani een wit stuk papier omhoog hield en zei: ‘Bafel is mijn bloed. Mijn [feelings for him] zijn zo puur als dit papier.” Talabani vervolgde: ‘Ik ben kalm gebleven, zodat geen enkel kind zijn vinger bloedde. Ik koester geen wrok. Ik zal me overgeven aan de wil van de PUK-leiding.”

De bliksemsnelheid waarmee Lahur Talabani’s vleugels werden geknipt, heeft een bombshell-effect gehad met experts die moeite hebben om alles te begrijpen. Lahur Talabani wees aanvankelijk met de beschuldigende vinger naar de KDP, die wordt geleid door de familie Barzani. De Barzani’s zijn ziedend over de oneerbiedigheid van Lahur Talabani jegens hen, in het bijzonder met betrekking tot de alliantie van de KDP met de ‘de Ottomanen’ – met andere woorden, met Turkije. Dergelijke taal speelt goed in Sulaimaniyah, waar anti-KDP-gevoelens sterk zijn. Lahur Talabani heeft blijkbaar zijn eigen macht overschat, die is versterkt door sociale media.

Het is nog te vroeg om te zeggen welke blijvende impact het vertrek van Lahur Talabani zal hebben, of zelfs permanent, maar een directe begunstigde is Bafel Talabani’s jongere broer Qubad, die als vice-premier fungeert in de regionale regering van Koerdistan. Zijn vlotte relaties met de Barzani’s, en meer in het algemeen met westerse regeringen en Iran, maken Qubad Talabani tot een waardevolle bondgenoot voor zijn oudere broer, wiens onvoorspelbare karakter zorgen heeft doen rijzen over zijn opkomst. Het paar is de zonen van Jalal Talabani, de overleden president van Irak en de oprichter van de PUK die in 2017 stierf. De strijd om de opvolging in de partij suddert sinds hij in 2012 ziek werd.

Ankara is duidelijk blij met de gang van zaken. Het door de Turkse staat gerunde persbureau Anadolu voorspelde dat een verdere consolidering van de macht van Bafel Talabani “niet alleen zal voorkomen dat de Iraakse centrale regering profiteert van verdeeldheid onder [the KDP and the PUK] maar tot op zekere hoogte ook de invloed van Iran in de regio verminderen.” Het meende verder dat het verlies van invloed van Lahur Talabani over de PUK de betrekkingen van de partij met de Koerdische Arbeiderspartij (PKK) zou kunnen verkoelen. De laatste uitkomst is duidelijk iets waar Turkije naar verlangt, aangezien het Lahur Talabani al lang beschuldigd van het aanbieden van toevluchtsoord aan de PKK.

Het is een publiek geheim dat de PKK veel meer vrijheid heeft om in Sulaimaniyah te opereren dan gebieden onder de controle van de KDP, waar Turkse troepen een grootschalig en ongekend effectief offensief tegen de militanten voortzetten dat in april werd gelanceerd. KRG-bronnen die niet spreken voor toerekening, beschuldigden dat onder het rentmeesterschap van Lahur Talabani, PKK-militanten medische zorg kregen in en toestemming kregen om door Sulaimaniyah te reizen naar hun hoofdkwartier in het Qandil-gebergte dat grenst aan Iran.

Zal Bafel Talabani in actie komen tegen de PKK? Dat is duidelijk de verwachting van Ankara en de KDP, hoewel het onwaarschijnlijk is dat het goed zal passen bij de lokale bevolking in Sulaimaniyah of elders in Iraaks Koerdistan, wat dat betreft. “Ik denk dat, zoals in alle delen van de regio Koerdistan, het anti-Turkse sentiment breed wordt gedragen – zij het relatief oppervlakkig in de praktijk – en dat de PKK daar af en toe van profiteert. Pro-PKK-uitingen, zoals allerlei politieke uitingen, zijn gewoon beter zichtbaar in de relatief meer tolerante omgeving in Sulaimaniyah”, legt Winthrop Rodgers uit, hoofdredacteur bij NRT, een oppositiemedia-outlet gevestigd in Sulaimaniyah. Rodgers vervolgde: “Brakuji is nooit populair. Het zou ook gaan om beschuldigingen dat de PUK zich onderwerpt aan de KDP (en bij uitbreiding Turkije), wat ook impopulair zou zijn.” Brakuji betekent broedermoord in het Koerdisch.

Hoe dan ook, de PKK voelt blijkbaar de hitte.

Cemil Bayik, co-voorzitter van de uitvoerende raad van de Koerdische Gemeenschappen Unie waaronder de PKK en haar filialen opereren, vertelde in een interview dat op 15 juli werd uitgezonden op Sterk TV in het Koerdisch, dat zijn groep “op geen enkele manier met de KDP wil vechten” manier.” Zijn toon was duidelijk anders dan eerdere PKK-verklaringen waarin hij de Barzanis en de KDP aanviel vanwege hun vermeende medeplichtigheid aan Ankara.

Een dergelijke dovishness werd niet gedetecteerd in Bafel Talabani, die in een Facebook-bericht van 15 juli verklaarde dat de zuivering in de PUK een einde zou maken aan misbruik van partijposities voor persoonlijk gewin, waaronder “smokkel, afpersing, bedreigingen en spionage”. opmerkingen sinds hij zijn neef uit de weg heeft geduwd.


Posted By : http://13.113.122.156/